جغرافیای کوچک این کاغذ (احمدی بلندی)

شبی که رفت به تاراج برگ ک بار درخت
چه غمگنانه گذشتیم از کنار درخت
.....
روزگار بدی است باور کن!
قرص‌های افسرده‌ی روی رف، شیون ممتد سگ ولگرد، وز وز جیرجیرک‌های پشت پنجره و غریو محزون باد،
فاتحه‌ای‌ بلندی ست برای مرگ آزادی ...
و در این جزیره جنون،
من ماندم و قلمرو باران و برگ و بید
جغرافیای کوچک این کاغذ سپید...